Masalın adı: sevgiye açlık
Yüreklere verilen sonsuzluk hediyesiymiş kendisi…
Bir gün bir yüreğin içine hapsoluvermiş
Çıkamamış dışarı..
Giderek nefrete dönüşmeye başlamış
Korkmuş
Yok olup sırra kalem basacağından ………
Bir el değmiş üstüne yüreğin
Bir anlık heyecan yaşanmış
Ne de hızlı atmaya başlamış
Yüreğin içinde ki sevgi tekar yeşermeye başlamış
Nefretten tek zerre iz kalmaksızın
Bir dokunuş yapmış tüm bunları
Tek bir dokunuş!
İşte bir yürek
Ve
Sevgi dolu bir dokunuşun marifeti…….
Neden saklarız ki ebedi sevgileri
Bir dokunuş ki nefreti sevgiye dönüştüren…
O zaman
Binlerce dokunuşun yapacaklarını hiç düşünemem……
